Data:
15-16 kwietnia 2016
Miejsce/Adres:
Muzeum Historyczne Miasta Krakowa – Apteka pod Orłem, pl. Bohaterów Getta 18
Muzeum Historyczne Miasta Krakowa – Fabryka Emalia Oskara Schindlera, ul. Lipowa 4
Muzeum Historyczne Miasta Krakowa – Ulica Pomorska, ul. Pomorska 2
teren dawnego nazistowskiego obozu KL Plaszow
http://www.mhk.pl/aktualnosci/pamietaj-z-nami
Trzy oddziały Muzeum Historycznego Miasta Krakowa – Ulica Pomorska, Apteka pod Orłem i Fabryka Emalia Oskara Schindlera – prezentują dzieje miasta w okresie II wojny światowej. Co roku pod hasłem Pamiętaj z nami muzeum organizuje wydarzenia przybliżające czasy hitlerowskiej okupacji w Krakowie – tym razem ich tematem będzie dawny niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Plaszow.
Thursday, March 31, 2016
Baszta Ciesielska
Miejsce/Adres:
Mury obronne
przy ul. Pijarskiej
Najstarsza z zachowanych, wzniesiona z wapiennego kamienia ok. 1300 roku na kwadratowej podstawie, z sześcioboczną nadbudową z końca XV w., nakryta piramidalnym dachem, ukryta jest niemal w całości za budynkiem Arsenału Miejskiego, którego broniła.
Mury obronne
przy ul. Pijarskiej
Najstarsza z zachowanych, wzniesiona z wapiennego kamienia ok. 1300 roku na kwadratowej podstawie, z sześcioboczną nadbudową z końca XV w., nakryta piramidalnym dachem, ukryta jest niemal w całości za budynkiem Arsenału Miejskiego, którego broniła.
Pałac Biskupi
Miejsce/Adres:
ul. Franciszkańska 3
Początkowo siedziba biskupów krakowskich mieściła się na Wzgórzu Wawelskim obok katedry. Dopiero w XIV wieku, w miejscu gdzie biskupi mieli swoją posiadłość, stanął pierwotny pałac. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1384. Niestety, podczas pożaru tej części miasta w XV wieku pałac niemal doszczętnie spłonął, a jedyną pamiątką po nim są kamienne piwnice z gotyckimi portalami. Kilka prób odbudowy kończyło się niepowodzeniem i dopiero prace prowadzone przez Gabriela Słońskiego (ok. 1567 r.) dały efekt w postaci nowej, dwuskrzydłowej budowli z renesansową arkadową loggią od strony dziedzińca.
Kolejną gruntowną przebudowę przeprowadzono w latach 1642-1647 na zlecenie biskupa Piotra Gembickiego. Pałac uzyskał wtedy kształt zbliżony do obecnego. Z tego okresu pochodzą m.in. obydwa rustykowane portale wejściowe i klatka schodowa. Po zniszczeniach dokonanych podczas najazdu szwedzkiego (1655 r.) pałac był odnawiany i rozbudowywany do końca XVII w. Po raz kolejny odrestaurowany został z inicjatywy biskupa Jana Pawła Woronicza (proj. Szczepan Humbert, 1817-1820), w duchu romantycznej rezydencji wypełnionej narodowymi pamiątkami, które wyeksponowano w 16 salach. Z tamtego okresu zachowały się częściowo klasycystyczne wnętrza, z rodzajowymi malowidłami, historyczne płótna Michała Stachowicza oraz relikwie króla Bolesława Chrobrego. Większość ówczesnego wyposażenia i zbiorów spłonęła niestety w tragicznym pożarze miasta, w lipcu 1850 roku, a kolejną odbudowę zakończono w roku 1884.
Pałac związany jest nierozłącznie z osobą metropolity krakowskiego Karola Wojtyły, który rezydował tu w latach 1963-1978 i gościł później, w czasie pielgrzymek do Krakowa, już jako papież Jan Paweł II. Swoistym kultem otoczone jest słynne „papieskie okno", znajdujące się nad głównym wejściem pałacu od strony ulicy Franciszkańskiej. Wieczorne rozmowy, które Ojciec Święty - stojąc w oknie - prowadził ze zgromadzonymi na placu przed pałacem ludźmi, gromadziły tłumy wiernych.
ul. Franciszkańska 3
Początkowo siedziba biskupów krakowskich mieściła się na Wzgórzu Wawelskim obok katedry. Dopiero w XIV wieku, w miejscu gdzie biskupi mieli swoją posiadłość, stanął pierwotny pałac. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1384. Niestety, podczas pożaru tej części miasta w XV wieku pałac niemal doszczętnie spłonął, a jedyną pamiątką po nim są kamienne piwnice z gotyckimi portalami. Kilka prób odbudowy kończyło się niepowodzeniem i dopiero prace prowadzone przez Gabriela Słońskiego (ok. 1567 r.) dały efekt w postaci nowej, dwuskrzydłowej budowli z renesansową arkadową loggią od strony dziedzińca.
Kolejną gruntowną przebudowę przeprowadzono w latach 1642-1647 na zlecenie biskupa Piotra Gembickiego. Pałac uzyskał wtedy kształt zbliżony do obecnego. Z tego okresu pochodzą m.in. obydwa rustykowane portale wejściowe i klatka schodowa. Po zniszczeniach dokonanych podczas najazdu szwedzkiego (1655 r.) pałac był odnawiany i rozbudowywany do końca XVII w. Po raz kolejny odrestaurowany został z inicjatywy biskupa Jana Pawła Woronicza (proj. Szczepan Humbert, 1817-1820), w duchu romantycznej rezydencji wypełnionej narodowymi pamiątkami, które wyeksponowano w 16 salach. Z tamtego okresu zachowały się częściowo klasycystyczne wnętrza, z rodzajowymi malowidłami, historyczne płótna Michała Stachowicza oraz relikwie króla Bolesława Chrobrego. Większość ówczesnego wyposażenia i zbiorów spłonęła niestety w tragicznym pożarze miasta, w lipcu 1850 roku, a kolejną odbudowę zakończono w roku 1884.
Pałac związany jest nierozłącznie z osobą metropolity krakowskiego Karola Wojtyły, który rezydował tu w latach 1963-1978 i gościł później, w czasie pielgrzymek do Krakowa, już jako papież Jan Paweł II. Swoistym kultem otoczone jest słynne „papieskie okno", znajdujące się nad głównym wejściem pałacu od strony ulicy Franciszkańskiej. Wieczorne rozmowy, które Ojciec Święty - stojąc w oknie - prowadził ze zgromadzonymi na placu przed pałacem ludźmi, gromadziły tłumy wiernych.
Subscribe to:
Posts (Atom)